Ingmar Bergman'ın 1972 yapımı 'Cries & Whispers' (Viskningar och rop), sinema tarihinin en unutulmaz dramlarından biridir. Film, 20. yüzyıl başlarında İsveç'te lüks bir malikanede geçer ve kanserin son evrelerindeki Agnes'in (Harriet Andersson) etrafında döner. Onun ölüm döşeğinde, uzak ve duygusal olarak mesafeli iki kız kardeşi Karin (Ingrid Thulin) ve Maria (Liv Ullmann) yanına gelir. Bu ziyaret, yıllardır bastırılmış kıskançlık, sevgi eksikliği ve iletişimsizlik gibi duyguların su yüzüne çıkmasına neden olur.

Bergman'ın yönetmenliği, filmi adeta bir tablo gibi işler. Özellikle kırmızı dekorlar ve kostümler, tutku, acı ve kanı simgeleyerek görsel bir şölen sunar. Oyunculuk performansları ise olağanüstüdür. Harriet Andersson'ın canlandırdığı Agnes, fiziksel acıyı ve varoluşsal korkuyu seyirciye derinden hissettirir. Ingrid Thulin ve Liv Ullmann da soğuk ve içe kapanık karakterlerini, ince mimikler ve suskun anlarla muhteşem şekilde yansıtır.

Film, ölüm, yalnızlık, aile bağları ve insan ruhunun karanlık köşelerini araştırır. Diyaloglardan çok, sessizliklerin ve bakışların anlam yüklü olduğu bu yapım, seyirciyi derin bir içsel yolculuğa çıkarır. 'Cries & Whispers', sadece bir drama değil, insan psikolojisinin incelikli bir portresidir. Sinemanın bir sanat formu olarak neler başarabileceğini merak eden her izleyici için mutlaka görülmesi gereken bir başyapıttır. Bergman'ın bu ustalık eseri, izleyici üzerinde uzun süre silinmeyecek bir etki bırakır.