Hirokazu Kore-eda'nın yönettiği 2013 yapımı 'Like Father, Like Son' (Soshite Chichi Ni Naru), modern sinemanın en dokunaklı aile dramalarından biri olarak kabul ediliyor. Film, başarılı ve işkolik bir mimar olan Ryota'nın, doğum sırasında hastanede oğlunun başka bir ailenin çocuğuyla karıştırıldığını öğrenmesiyle başlayan sarsıcı hikayesini anlatıyor. Ryota ve eşi Midori, altı yıldır kendi çocukları gibi büyüttükleri Keita'nın biyolojik olarak kendilerine ait olmadığını öğrendiklerinde, hayatları altüst olur.

Film, iki farklı ailenin - biri varlıklı ve mesafeli, diğeri sıcak ancak maddi olarak daha zorlu koşullarda yaşayan - bu beklenmedik durum karşısındaki tepkilerini incelikle işliyor. Ryota'nın mükemmeliyetçi ve kontrolcü kişiliği, gerçek oğlu Ryusei ile tanıştığında sınanırken, 'baba' olmanın biyolojik bağlardan çok daha derin anlamlar taşıdığını sorgulatıyor. Masaharu Fukuyama'nın Ryota rolündeki performansı, karakterin iç çatışmalarını ve dönüşümünü inandırıcı şekilde yansıtıyor.

Kore-eda'nın karakter odaklı yönetimi, filmi duygusal manipülasyona düşmeden son derece etkileyici kılmayı başarıyor. Çocuk oyuncuların doğal performansları ve aile dinamiklerinin gerçekçi tasviri, izleyiciyi bu zorlu ahlaki ikilemin merkezine çekiyor. 'Like Father, Like Son', ebeveynliğin doğasını, sevginin koşullarını ve modern toplumda aile bağlarının anlamını derinlemesine irdeleyen bir başyapıt. İzleyicilere unutulmaz bir duygusal yolculuk vaat eden bu film, insan ilişkilerinin karmaşıklığını anlamak isteyen herkes için mutlaka izlenmesi gereken bir eser.