Peter Weir'in yönettiği 1975 tarihli 'Picnic at Hanging Rock', Avustralya sinemasının kült klasiklerinden biri olarak kabul edilir. Film, 1900 yılında Valentine Günü'nde, Victoria'daki Appleyard Koleji'nden bir grup kız öğrencinin ve bir öğretmenin, Hanging Rock adlı gizemli bir kayalık bölgede düzenlenen piknik sırasında iz bırakmadan kayboluşunu anlatır. Kayboluş, geride kalan öğrenciler, okul yöneticisi Mrs. Appleyard ve yerel topluluk üzerinde derin bir travma ve çözümsüz bir gerilim yaratır.

Film, gerçek bir gizem olayından esinlenmese de, izleyiciyi gerçeklik ile doğaüstü, baskı ile özgürlük arasındaki çizgide gezdirir. Weir'in yönetmenliği, filme rüyamsı, hipnotik bir atmosfer kazandırır. Görüntü yönetmeni Russell Boyd'un objektifi, Avustralya'nın vahşi doğasını hem güzel hem de tehditkâr bir karakter olarak sunar. Gizem asla tam olarak çözülmez; bu da filmin kalıcı etkisini ve tartışılabilirliğini artırır.

Rachel Roberts'ın canlandırdığı katı disiplinli Mrs. Appleyard, Helen Morse'un nazik Mlle de Poitiers'i ve genç oyuncuların performansları, Victoria dönemi baskısı altındaki genç kadınlığın farklı yüzlerini başarıyla yansıtır. Senaryo, Joan Lindsay'in aynı adlı romanına sadık kalırken, görsel bir şiire dönüşür.

'Picnic at Hanging Rock' izlenmeli çünkü sadece bir kayıp insanlar hikayesi değil, aynı zamanda toplumsal normlar, cinsellik, zamanın göreceliği ve doğanın bilinmezliği üzerine derinlemesine düşündüren, stil sahibi bir sinema deneyimidir. Gizem severler ve sanat sineması tutkunları için vazgeçilmez bir başyapıttır.