Jean-Luc Godard'ın 1962 yapımı 'Vivre sa vie: Film en douze tableaux', Fransız Yeni Dalga sinemasının en önemli ve stilize örneklerinden biridir. Film, Paris'te yaşayan ve oyuncu olma hayalleri kuran genç kadın Nana'nın (Anna Karina) hayatından on iki ayrı tablo sunar. Bu tablolar, onun yalnızlığını, parasal sıkıntılarını ve sonunda fahişeliğe doğru kaçınılmaz sürüklenişini belgeselvari bir gerçeklikle ele alır.

Anna Karina'nın performansı filmin kalbinde yer alır. Karina, Nana karakterine hem naif bir kırılganlık hem de gururlu bir dik başlılık katıyor. Yüz ifadeleri ve beden diliyle karakterin içsel çatışmalarını ve yabancılaşmasını muazzam bir incelikle aktarıyor. Godard'ın yönetmenliği ise devrim niteliğindedir; uzun plan sekanslar, doğrudan kameraya bakışlar ve deneysel ses kullanımıyla seyirciyi Nana'nın dünyasına derinden bağlıyor.

Film, sadece bir 'düşüş' hikayesi değil, aynı zamanda özgürlük, varoluş ve kadın kimliği üzerine derin bir felsefi sorgulamadır. Godard, diyaloglarda felsefe ve edebiyat referanslarına sıkça yer vererek seyirciyi düşünmeye zorluyor. 'Vivre sa vie', görsel şiir olarak nitelendirilebilecek sahneleri, unutulmaz karakteri ve sinema diline yaptığı cesur katkılarla izlenmesi gereken bir başyapıttır. Sinema tarihine ilgi duyan herkesin mutlaka Türkçe altyazılı olarak deneyimlemesi gereken, zamansız ve etkileyici bir film.