Wim Wenders'in yönettiği 1987 yapımı Wings of Desire (Der Himmel über Berlin), izleyiciyi Berlin'in gökyüzünden şehrin sokaklarına uzanan büyülü bir yolculuğa çıkarır. Film, insanların en içsel düşüncelerini ve endişelerini dinleyen, onlara görünmez bir şekilde teselli veren iki melek olan Damiel ve Cassiel'in hikayesini anlatır. Ancak Damiel, zamanla bu pasif gözlemci rolünden sıkılır ve özellikle bir sirkte çalışan, yalnız bir Fransız trapez sanatçısı olan Marion'a duyduğu derin aşk nedeniyle insan olma arzusuyla yanıp tutuşmaya başlar. İnsanlığın basit ama dokunaklı zevklerini –bir fincan kahvenin sıcaklığını, renkleri görmeyi– özler.

Bruno Ganz, Damiel rolünde unutulmaz bir performans sergileyerek, meleksel dinginlikten insani tutkuya geçişi inanılmaz bir incelikle aktarır. Solveig Dommartin ise Marion karakterine melankolik bir güzellik ve güç katar. Filmdeki en sıra dışı ve keyifli sahnelerden biri, kendisini 'eski bir melek' olarak tanıtan Peter Falk'ın (kendisi oynuyor) Damiel ile kurduğu sıcak diyalogdur. Falk'ın varlığı, filme mizahi ve insani bir dokunuş getirir.

Wenders'in yönetmenliği, Henri Alekan'ın siyah-beyazdan renkliye geçişi ustalıkla kullanan görsel şöleni ve Berlin Duvarı'nın hâlâ ayakta olduğu dönemin atmosferini yakalayışıyla nefes kesicidir. Film, yalnızlık, özlem, aşk ve insan olmanın anlamı üzerine derinlemesine düşündürür. Sadece bir fantastik drama değil, aynı zamanda şehre ve insan ruhuna yazılmış şiirsel bir mektuptur. Wings of Desire izlemek, sanat sinemasının en özgün ve dokunaklı örneklerinden birini deneyimlemek demektir. Hüzün ve umudu aynı karede buluşturan bu başyapıt, her izleyişte yeni anlamlar keşfettirecek türden.